ایل گوران
استان پنجم - ایل گوران که یکی از ایلات بزرگ کرمانشاهان است در روستاهای بخش گهواره، نیاران، پل مله کبود، ذهاب، جگیران، کرند، قلعه زنجیر و ... زندگی میکنند...ایل گوران در گذشته دارای ۸ طایفه بهنامهای: گهواره، قلخانی، اَسپَری، قَلخانی بهرامی، تفنگچی، دانیالی، سادات حیدری، بیبییان و تبریزی بوده است، ولی امروزه ۴ طایفه بیشتر وجود ندارد که بهشرح هر یک در زیر میپردازیم: طایفه بیوهنیج:طایفه بیوهنیج یا بیونیژ ناحیهای است در شمال کرند که چادرنشینان این طایفه این اسم را به واسطه داشتن مقدار کافی زمین زراعتی و استقرار تابستانی در آن ناحیه، به خود گرفتهاند. عشایر بیوهنیج در ناحیه گرمسیر خود در دشت ذهاب نیز مقدار کافی زمین زراعتی آبی دارند.طایفه شوانکاره:مردم طایفه شوانکاره در گذشته چوپان و گلهدار بودهاند و به همین جهت به چوپانکاره معروف گردیدهاند و در اطراف قلعه قاضی ساکن شدهاند. گرمسیر آنان تنگ محام ذهاب، چراگاه کوهستانی کوههای گهواره و قلعه قاضی و ییلاق آنان روستای قلعه قاضی است. مردم این طایقه در ناحیه گرمسیر دارای مقداری زمین زراعتی هستند.طایفه حیدری:عشایر طایفه حیدری در حدود ۴۵ - ۵۰ سال پیش چوپان یا کارگر و یا رعیت خانواده سادات حیدری (از مرشدان اهل حق گوران) بودهاند، ولی امروزه خود صاحب دام شده و صرفاً به دامداری میپردازند.محل زمستانی آنها تنگذهاب، چراگاه بهاره کوه دالاهو و محل تابستانی و ییلاقشان روستای سیوانه است. مردم این طایفه در ییلاق و هم در قشلاق دارای زمین زراعتی هستند.
طایفه تفنگچی:مردم طایفه تفنگچی تقریباً در قسمت شمالی گوران زندگی میکنند. سرزمین عشایر تفنگچی ناحیه بزرگی است که عشایر در آنجا اسکان یافتهاند و ییلاق آنان نیز بهشمار میرود و در آنجا مقداری زمین زراعتی آبی و دیمی نیز دارند. در فصل تابستان برای درو و برداشت غلات و چرای پسمانده محصولات درو شده به آنجا میروند. محل گرمسیری این طایفه، جگیران و میشرنگین است. چراگاه بهارهشان کوههای بنیگز و هلول است. تمام قسمتهای ییلاقی عشایر طایفه تفنگچی و ایل گوران به واسطه دارا بودن خاک بسیار مرغوب، بهترین محل برای احداث باغ و کشت میوههای دانهریز و سردسیری است.